مصاحبه مجله هارپرز بازار با آنجلینا جولی درمورد آزاد زیستن

4.93/5 (58)

درحالی که سال 2019 رو به اتمام است و ما در آستانه شروع سال جدید میلادی هستیم ، مجله هارپرز بازار برای آخرین شماره مجله امسال خود ، به سراغ آنجلینا جولی ، بازیگر زیبا و محبوب هالیوودی رفته است. آنجلینا نزدیک به 20 سال همراه با آژانس پناهندگان سازمان ملل ، در مسیر مبارزه برای حقوق و آزادی های آوارگان بوده است ، و بیش از 10 سال است که در حال تامین بودجه مدارس برای دختران از افغانستان تا کنیا و کامبوج می‌باشد. او استادی برجسته در دانشگاه اقتصاد لندن است و در زمینه های صلح ، امنیت و تلاش برای دفاع از حقوق زنان در سطح بین المللی ، تدریس می کند. همچنین آنجلینا ،در حمایت از سلامت زنان ، خصوصا در بخش درمان بیماری‌های سرطانی ، فعالیت می‌کند و با صداقت و صراحت ، تجربیات خود در این خصوص را ، به اشتراک می‌گذارد.
در ادامه با مدوپیا همراه باشید و مصاحبه کامل او با مجله هارپرز بازار را بخوانید.

هارپرز بازار : ما در این عکسها جنبه جسورانه ومستقل شخصیت شما را که از قدیم می شناسیم ، می بینیم. آیا این توصیف ، درست است ؟
آنجلینا جولی : بدن من از ده سال پیش ، بخصوص در 4 سال گدشته ، سختی های زیادی را پشت سر گذاشته است و من زخم های قابل مشاهده و نامرئی را برای نشان دادن این موضوع ، دارم. کنار آمدن با زخم های نامرئی ، به مراتب دشوارتر است. زندگی دچار تغییرات بسیاری می‌شود ، بعضی اوقات شما آسیب می‌بینید ، یا ممکن است عزیزان خود را درحال رنج کشیدن ببینید. در این صورت شما نمی‌توانید تا آن اندازه که روحتان احتیاج دارد ، رها و آسوده باشید. بحث جدید یا قدیم نیست. من احساس میکنم دوباره زنده شده ام!

آیا حس میکنید که دوباره خودتان را پیدا کرده اید ؟
آ.ج : بخشی از روحیه ما که رها ، وحشی ، مستقل و کنجکاو است ، می تواند توسط زندگی سرکوب شود . با درد یا صدمه . فرزندان من ، “خودِ واقعی من” را می شناسند و به من کمک کردند تا دوباره آن را پیدا کنم و در آغوش بگیرم. ما به عنوان والدین ، فرزندانمان را تشویق می كنیم ، هر آنچه را كه هستند در آغوش بگیرند و تمام چیزی را که در قلب خود ، به درستی آن ، ایمان دارند را باور داشته باشند . آنها هم همین را برای ما می خواهند.

به عنوان مادر شش فرزند ، در دنیای رسانه های اجتمایی و در یک نقطه عمومی و تحت قضاوت های بی شمار ، چگونه به فرزندان خود ، شهامت داشتن را آموزش می‌دهید ؟
آ.ج : برای همه ما انسان‌ها ، شناختن خود واقعیمان ، یک مسئله بسیار مهم است. خصوصا برای بچه ها. من فکر میکنم که آنها باید بتوانند بگویند : “این چیزیست که من هستم و باور دارم.” ما نمی‌توانیم مانع از تجربه درد ، شکست عاطفی و ازدست دادن آنها بشویم ، اما می‌توانیم به آنها یاد بدهیم تا به بهترین شکل از پس آن ، برآیند.

به عنوان یک فرد مشهور ، شما چگونه از پس سوء تفاهماتی که ممکن است دائما از حرف های شما بوجود بیاید ، بر‌می‌آیید ؟ به نظر شما بزرگترین تصور غلط درباره تان چیست؟
آ.ج : من یک تتو دارم که می‌گوید : “یک دعا برای کسی که آزاده ولی جامعه محدودش میکنه.” من این جمله از تنسی ویلیامز را در 20 سالگی گرفتم . در حال گذراندن یک بعد از ظهر با مادرم بودم و احساس بلاتکلیفی داشتم. من همیشه بی‌قرار بودم ، هنوز هم هستم. ما در ماشین به سمت رستوران می‌رفتیم و مادرم درمورد تنسی ویلیامز و اینکه چقدر نوشته های اورا دوست دارد ، صحبت می‌کرد. سپس ما به سوی سالن تتو رفتیم و من آن را روی بازوی چپم ثبت کردم.کاری که مادرم در آن شب برای من انجام داد این بود که به من یاد داد ، حس آزادی طلبی درونم ، خوب است و بخشی از وجود من می‌باشد. من در افراد ، زیبای زیادی را می‌بینم. نه وقتی تظاهر می کنند چیزی غیر از خود واقعی شان هستند ، نه وقتی به دیگران آسیب می رسانند ، نه وقتی دروغ می گویند. افراد با احساس ، آزاد ، جستجوگر و راستگو، چرا که هر چیزدیگری بجز این ، مانند قفسی می‌ماند که زندگی کردن در آن ، غیر ممکن است.

این مجله ، آخرین نسخه ی امسال خواهد بود. باتوجه به اینکه درحال ورود به سال جدید هستیم ، آیا پیامی برای خوانندگان ما ، دارید ؟
آ.ج : رویای من برای همه در سال 2020 این است که بیاد داشته باشند که چه کسانی هستند و خودشان باشند ، علیرغم این که این موضوع ، ممکن است آزادی شان را مختل کند. اگر حس می‌کنید که خوب زندگی نمی‌کنید ، سعی کنید چیزی که مانع نفس کشیدن شما می‌شود را پیدا کنید و آن را از سر راه خود بردارید و حتی برایش بجنگید. این مسئله برای هرکس متفاوت خواهد بود زیرا میتواند در حالت های بسیار زیادی پیش آید. من این را با درک عمیقی می‌گویم که آزادی برای خیلی از زنان ، وجود ندارد. اجتماع ، خانواده یا دولت خودشان ، بر ضد آنها هستند و این بخشی از سختی های آنان است. من درحال خواندن کتاب “No Visible Bruises” یا “کبودی های نامرئی” هستم و در این کتاب به این موضوع اشاره شده که از سال 2000 تا سال 2006 ، تعداد مرگ زنان آمریکایی در خانه خودشان و توسط خشونت های خانگی ، از سربازان حاضر در میدان جنگ ، بیشتر بوده است و این ، تکان دهنده است که در بعضی قسمت های جهان ، خطرناک ترین مکان برای زنان ، خانه خودشان است! هنوز هم بیش از ده ها کشور هستند که در آنها ، خشونت های خانگی علیه زنان یا عضو دیگری از خانواده ، قانونی می‌باشد و یا کشورهایی که متجاوزین جنسی ، پس از ازدواج با قربانی ، تبرئه خواهند شد. همچنان بیش از 70 میلیون آواره اجباری در سراسر دنیا وجود دارد که نزدیک به 26 میلیون نفر آنها ، پناهنده اند. هیچ کدام از اینها ، دنیایی نیست که باید باشد. این چیزیست که به طرز عجیبی از تعادل خارج است و طبیعتا هیچکدام از ما نمی‌توانیم فقط درمورد مشکلات کشور خودمان فکر کنیم ، چرا که ما همه بهم متصل هستیم و باید برایش بجنگیم. اگر قرار باشد جنگی اتفاق بیوفتد ، باید برای بدست آوردن آزادی و حقوق خودمان باشد و وقتی آنها را بدست آوردیم ، باید برای کسانی بجنگیم که آن را ندارند.

این مانند یک شورش است.
آ.ج : اگر کسی هرگز شورش نمی‌کرد ، هیچ وقت ، هیچ چیز دچار تغییر نمی‌شد.

به عنوان یک زن ، آزادی واقعی داشتن به چه معناست ؟ و اینکه چگونه میتوان جسورانه زندگی کرد؟
آ.ج : زندگی کردن بصورت واقعی ، کار سختی است و برای بسیاری از زنان تقریبا غیر ممکن. من این آزادی را دارم که همیشه راحت و صریح ، حرف خودم را بگویم و انتخاب های خودم را داشته باشم و البته توانایی تشویق فرزندانم به کشف همه دنیاها ، مانند دنیای ایده ها و بیان ، را دارم. بدون محدودیت هایی مانند اینکه آن ها اجازه دارند در چه رشته ای تحصیل کنند یا درچه شغل هایی را در آینده ، انتخاب کنند. من فکر میکنم که همه ما در مواجهه با جسارت ، آن را تشخیص می‌دهیم. هیچ چیز باعث نمیشود بیشتر لبخند بزنم جز دیدن اینکه افراد خود واقعیشان هستند ، با استایل و کاراکتر شخصی و منحصربفرد خودشان ، هرچه که باشد.

در جوانی دوست داشتید چگونه لباس بپوشید ؟
آ.ج : در دوران مدرسه خیلی فرد محبوبی نبودم. من پانک بودم و عاشق چرم ، لباس های براق و جوراب شلواری های fishnet یا توری. این استایل محبوب من در اوایل 20 سالگی ام بود. من میتوانم اولین باری که شلوار براق پوشیده بودم ، در صف تست بازیگری ، زیر آفتاب داغ لس آنجلس ، نشسته بودم و زمانی که نوبت من شد ، شلوارم کاملا آب شده بود. بنابراین نتوانستم آن نقش را بدست بیاورم اما شلوارم را دوست داشتم. حتی وقتی با “جانی لی میلر” ازدواج کردم ، چیزی شبیه به همان را پوشیده بودم!

زنان عموما فکر می‌کنند باید “عالی ترین همسر” یا “عالی ترین مادر” باشند. به نظر شما آیا این ایده کمال گرایانه برای زنان خطرناک و مضر است ؟
آ.ج : برچسب زدن به افراد و حبس کردن آن ها درون یکسری چهارچوب محدود کننده ، آزادی نیست. تفاوت و تنوع چیزهایی اند که من در خانواده خود ، برایشان بیشترین ارزش را قائلم. من نمی‌خواهم در دنیایی زندگی کنم که همه یکجور و شبیه بهم باشند و مطمئنا هرکسی که این را می‌خواند نیز با من موافق است. من دوست دارم افراد جدید را ملاقات کنم و از آنها چیزهایی را یاد بگیرم که نمی‌دانم . ما شاهد عقب نشینی ارزش ها در سراسر جهان هستیم و بسیاری از دولت ها تمایل کمتری برای حفظ ارزش هایی را دارند که گذشتگانشان برای بدست آوردن آنها ، جان خود را فدا کردند. وقتی دولت ها عقب ایستاده اند ، مردم در هرکجای دنیا ، باید در این مسیر گام بردارند.

آیا شما تابحال در زندگی خود احساس محدودیت داشته اید ؟
آ.ج : من در دوران جوانی ، فقط روی نداشته هایم ، متمرکز بودم. اما وقتی به گوشه و کنار دنیا در اوایل 20 سالگی ام سفر کردم ، برای من مانند یک بیداری بود. زیرا در مقایسه با خیلی از افراد در تمام جهان ، آزادی های زیادی داشتم. من یک کودکی بدون جنگ را تجربه کردم ، و از همان موقع اختیار ساختن زندگی و تشکیل خانواده خودم را نیز داشتم. این آزادی را داشتم که بتوانم هنر خلق کنم و کاراکتر های مختلف را بازی کنم. یکی از دلایلی که من برای مدارس دختران در سرتاسر دنیا سرمایه گذاری کرده ام ، این بود که دختران جوان با پتانسیل های فوق العاده را می‌دیدم که سرکوب و منع می‌شدند و توانایی شکوفایی نداشتند.تا زمانی که افراد متجاوز و آسیب زننده به دختران و زنان سوریه ای و میانماری ، پاسخگوی جنایات خود نباشند ، ما نمی‌توانیم دفاع از حقوق زنان را ارتقاع دهیم و به مراحل جدیدی برسانیم. به همین علت اولویت و هدف اصلی من ، جلوگیری از خشونت های جنسی و تلاش برای پیگیری بین المللی برای آن و اجرای عدالت برای زنان است.

آیا با توجه به جنبشش #MeToo در هالیوود ، تغییرات و پیشرفت بوجود آمده است ؟
آ.ج : همانطور که هرکسی می‌داند ، نقطه شروع در شرایطی مانند این ، یک تحقیق مستقل توسط متخصصان است که می توانند واقعیت ها را بررسی کنند و تشخیص دهند که چه تغییرات قانونی و حمایت هایی لازم است. هنوز ، این اتفاق نیفتاده است.

شما در جنگل های کامبوج خانه ای ساخته اید و به یک شهروند کامبوجی تبدیل شده اید. ممکن است درمورد این تصمیمتان توضیح دهید ؟ و بگویید بزرگترین چالش ها و پاداش های شما چه بود ؟
آ.ج : وقتی صدای ذهن شما بلند باشد ، مانند ذهن من ، شما به مکان هایی می‌روید که آرامتان کند و من آن را در بیابان ، جنگل یا کامبوج ، می‌بینم. نخستین باری که به آنجا سفر کردم ، فکر می‌کردم مردمشان بخاطر تجربه جنگ ها و سختی های زیاد ، بی‎ عاطفه شده باشند. اما در واقعیت ، برعکس بود و دیدم که آنان پر از زیبایی ، ظرافت ، زندگی و مهر بودند. آنجا خانه و مرکز اصلی بنیاد خیریه من است. هرچند چالش های فیزیکی داشت. ما قبل از همه چیز ، مجبور بودیم نزدیک 50 مین را از داخل خاک ، خنثی کنیم.

شما به عنوان یک بازیگر و یک سفیر ویژه سازمان ملل ، سراسر جهان سفر کرده اید. مکان مورد علاقه شما کجاست ؟
آ.ج : مکان مورد علاقه من جایی است که هرگز نبوده ام. من دوست دارم سفرهای جدید را تجربه کنم ، من می خواهم که بچه هایم در کل دنیا بزرگ شوند و نه تنها در مورد آن یاد بگیرند ، بلکه در آن زندگی کنند و دوست هایی از سراسر دنیا ، داشته باشند . سال بعد ما در آفریقا زندگی خواهیم کرد.

آیا به زودی به کامبوج برمی گردید؟
آ.ج : چند روز پیش تماسی دریافت کردم و به من خبردادند که موش های خرما وارد خانه ام شده اند. آنها پرسیدند که آیا آن ها را بیرون کنند یا نه. دخترم ویوین ، کاملا معتقد بود که باید به آنها اجازه دهیم بمانند. با این وجود مارهای محلی ممکن است نظر متفاوتی داشته باشند. آخرین بار که آنجا بودم ، از طبقه پایین صدای فریادی شنیدم زیرا یکی از دوستان من در زیر بالش خود ، یک مارمولک غول پیکر پیدا کرده بود. بطور واضح ، حیوانات بیشتر از من در آن خانه هستند و حس میکنم آنجا ، متعلق به آنان است.

شما در مورد اینکه می خواهید فرزندانتان را تشویق کنید تا دنیاهای مختلف ، از جمله دنیای ایده ها و بیان را کشف کنند ، صحبت کردید. آیا می توانید یک نمونه خاص از زمانی که شما و خانواده تان شخصاً در برابر این نوع از محدودیت های ناگفته اجتماعی جامعه مخالفت کردید ، مثال بزنید؟
من عاشق زندگی در خارج از کشور آمریکا هستم و به محض اینکه فرزندانم 18 ساله شوند ، این کار را انجام خواهم داد. درحال حاضر من باید جایی زندگی کنم که پدر آنها انتخاب کرده است.

شما میگویید که برای دیگران آزادی می‌خواهید ، منظورتان چیست ؟
آ.ج : من این را میخواهم اما نه فقط برای افرادی که تحت ستم واقع شده اند و یا با حقوق محدود ، زندگی میکنند. اغلب اوقات از مردم می‌پرسم :” آن چیزی که همیشه می‌خواستید انجامش دهید ، چیست ؟” نود درصد مواقع ، پاسخ آنها ، یک هدف قابل دستیابی است و چیزیست که می‌گویند انجامش داده اند. فکر میکنم چالش این باشد که از خودتان بپرسید : همیشه می‌خواستید چه کاری را انجام دهید ؟ سپس آن را انجام دهید. صرفا آنچه را که توسط عموم پذیرفته شده است را به راحتی قبول نکنید. صدای خودتان را پیدا کنید. شورش کنید ، مخالفت کنید ، زیرسوال ببرید .کنجکاو باشید ، کشف کنید و از محدوده امن خود بیرون بیایید. حرفی را که همیشه از گفتن آن ، هراس داشتید را ، بیان کنید. این مجله را زمین بگذارید و مشغول انجام کاری شوید که تابحال انجام نداده اید.

به این مطلب امتیاز دهید

این مطلب را از دست ندهید  ژان داما ،آیکونِ استایل پاریسی

2 دیدگاه در “مصاحبه مجله هارپرز بازار با آنجلینا جولی درمورد آزاد زیستن

ممنون از شما عزیزان 🙏💙
مطالب بسیار جالبی بود 👍

ممنون از همراهیتون

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

فیسبوک توییتر گوگل + لینکداین تلگرام واتس اپ کلوب