Oops! It appears that you have disabled your Javascript. In order for you to see this page as it is meant to appear, we ask that you please re-enable your Javascript!

مرجانی سرزنده رنگ منتخب سال 2019 پنتون

4.79/5 (38)

زندگی زیر دریا بهتر است

رنگ سال به مانند یک نفس تازه بود. بنده به‌شخصه چیزی به‌مانند یک خاکستری ملایم یا زرد روشنی را که در جلیقه‌های معترضان فرانسوی دیده می‌شود، پیش‌بینی کرده بودم. رنگ‌هایی که به‌مانند نقاشی‌های ادوارد مانش پریشانی را فریاد می‌زنند. از حرکت به ناکجا آباد برکسیت توسط بریتانیا گرفته تا ویلاهای تا خاکستر سوخته‌ی مالیبو، رنگ‌های این دوره‌ی پرتنش از تاریخ قطعا می‌بایست چیزی آزاردهنده می‌بود. اما پانتون، مسئول رنگ‌پردازی در صنعت طراحی ادعا می‌کند که اینطور نیست. امروز اعلام شده که رنگ منتخب برای سال 2019 تقریبا رنگی گوشتی یا قهوه‌ای مایل به قرمز ملایم است. رنگی خاکی اما پرحرارت که شاید در دیوارها و یا کف خانه‌های کالیفورنیا قبل از نابودی کاملشان با آتش‌سوزی ماه نوامبر به چشم می‌خورد.

در این میان باید کسی نگاهی خوش‌بین می‌داشت. به نظر می‌رسد این دید نشأت‌گرفته از افرادی است که مورد ملاقات پانتون قرار گرفته یا اکانت‌های اینستاگرامی که توسط آنها دنبال شده‌اند. در حالی که این سازمان تلاش می‌کند این حال آشفته‌ی جهان را تغییر دهد، مدیرعامل پانتون Leatrice Eiseman می‌گوید: این رنگ بیانگر چیزی است که در روح این دوره از زمان دیده می‌شود. بنابراین احتمالا جهان از چیزی که ما فکر می‌کنیم آرام‌تر و شادتر است یا به عبارت بهتر در زمان سختی، ما در کنکاش و جستجوی قوت قلب از رنگی گرم، طبیعی و محکم بوده‌ایم.

رنگ سال مرجانی سرزنده

بیان این ایده که تمام بشریت و فرهنگ ناشی از آن می‌تواند در یک زمان به یک رنگ واحد فکر کند، چیز شگفت‌انگیزی است اما پانتون در این مورد تحقیقاتی به عمل آورده است. آیزمن در این مورد می‌گوید ما از یک سال قبل بر روی این پروژه شروع به کار کردیم. به سراسر دنیا سفر کرده و با افراد بسیاری صحبت کردیم، ما به نمایشگاه‌های مهم هنری سر زدیم، فیلم‌ها را مورد بررسی و نقد قرار دادیم و صد البته دنیای مد را زیر نظر داشتیم. با این حال باید بگوییم که جهت‌دهی خاصی در این زمینه به چشم می‌خورد.

این مطلب را از دست ندهید  در بهار 96 چه لباس هایی بپوشیم ؟

رنگ سال مرجانی سرزنده

زمین در حال مرگ و زمینیان رقصان

اما در پشت این درخشش آرامبخش، روی دیگری در این رنگ به‌مانند لبه‌ی تیغ نهفته است. پانتون اسم این رنگ را مرجان زنده گذاشته است اما برعکس ممکن است تصویری از یک مرجان مرده که توسط افزایش دمای آب دریاها رو به انقراض است را به ما یادآور شود. آیزمن در این‌باره می‌گوید: افراد امروزه باید درمورد این نابودی که در دریاها روی می‌دهد نیز فکر کنند اما او بر این عقیده است که تعداد افراد کمی از دیدن این رنگ احساس نگرانی می‌کنند. او اضافه می‌کند که واکنش‌های مثبت نسبت به این رنگ بسیار بیشتر از نظرات منفی بوده است.

البته بسیار دور از انتظار است که پانتون به دنیای مد رنگ مشکی را پیشنهاد کند، مگر اینکه این رنگ در شالوده و روح آن سال حس شود. البته سال‌هایی که ریشه‌های رنگ مشکی در آن به چشم می‌خورد سال‌های خوبی بوده است. در دوران غرق در ثروت رنسانس زمانی که مردان شلوارهای بنفش و جلیقه‌های صورتی بر تن می‌کردند، قشر متمول سعی می‌کرد با پوشیدن لباس‌های مشکی، خود را جدای از دیگران نشان دهد. در واقع رنگ امسال به ما می‌گوید که در چه منجلابی گیر کرده‌ایم.

درحالی‌که با شخصی مثل ترامپ درجا می‌زنیم و از فقدان پیشروی در جلوگیری از تغییرات آب و هوا تقریبا له شده‌ایم، در مورد طلوع نقره‌ای خورشید، هتل‌های لوکس در کرانه‌ی صحرا یا رودهای خروشانی که در آن ماهی‌ها سرخوش به هر سو می‌روند، رویاپردازی می‌کنیم. در نمایش‌های مد نیز می‌توان دید که حضور چنین سایه‌ی شومی پذیرفته شده است. این رنگی است که وعده‌ی بهشت را به ما می‌دهد. رنگی نامحسوس با ترکیبی اغواگر که در دید اول ظاهری گوشتی و تصویری از یک چیز ماوراءطبیعی و فرا انسانی به ما می‌دهد؛ رنگی که پانتون آن را طبیعی می‌خواند اما در واقع رنگی است که از هزاران فیلتر گذشته و ماهیت طبیعی ندارد. این رنگ گریزی بی‌تعقل و فرار به امنیت است. رنگی که با کنایه می‌توان آن را خانه‌ی خود دانست.

این مطلب را از دست ندهید  طراحان تاثیر گذار سده های ۱۹ و ۲۰

رنگ سال مرجانی سرزنده

شاید تنها در زمان یک ترس عمیق باشد که ما شکوه و جلال ابدی‌ای را که رنگ مرجان زنده تراوش می‌کند، جویا شویم. بر اساس تحقیقات پانتون اکثر مردم در آن غروب را دیده‌اند و چه چیزی خالی‌تر و تهی‌تر از غروب می‌توان یافت. درست به‌مانند آل پاچینو در فیلم Carlito’s Way که خیره به یک تابلو از غروب آفتاب در ساحل، با نوعی از زیبایی نخ‌نما در حال مردن است، ما نیز به دنبال پرتوهای سرخ و نارنجی خورشید در غروب یک ساحل زیبا می‌گردیم درحالی‌که جهان له می‌شود و در آتش خود می‌سوزد. احتمالا این بهترین خاطره از رنگ‌های ازدست‌رفته و مرجان‌های از بن منقرض‌شده برای فضانوردانی است که در جستجوی یک خانه‌ی جدید در دورترین نقاط کهکشان، زمین را ترک می‌کنند.

به نظر می‌رسد که من در شمار اقلیت تحقیقاتی پانتوم قرار دارم؛ چرا که هرچه بیشتر به این رنگی که قرار بوده آرامش کائنات را در خود جای دهد، خیره می‌شوم بیشتر احساس غمگینی می‌کنم.

به این مطلب امتیاز دهید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

+ ǁ