تاریخچه پارچه و شلوار جین و تحولات آن

5/5 (37)

جین یا دنیم پارچه‌ای محکم و بادوام است و شلوار جین امروزه به‌عنوان یکی از لباس‌های همیشگی کمد مردم در سراسر دنیا شناخته می‌شود. در این مطلب از مدوپیا به بررسی تاریخچه جین به‌عنوان پارچه و شلوار جین خواهم پرداخت.

شلوار جین, گربه روی شلوار جین

لباس‌های جین فرهنگ 200 سال گذشته را بیش از آنچه ما فکر کنیم، تحت‌تاثیر قرار داده‌ و دگرگون کرده‌اند. این پارچه که ابتدا فقط برای تولید لباس‌کار مورد استفاده قرار می‌گرفته، بعدها  به یک نماد تبدیل شده و امروزه یکی از مهم‌ترین آیتم‌های مد است که تاریخ انقضا ندارد.

مبدا پارچه جین کجاست؟

همواره درباره منشا اصلی تولید این پارچه چند پاسخ وجود داشته، برخی آن را دانگری می‌نامند و معتقدند که اولین بار در هند و روستای دانگری تولید شده است و برخی آن را دنیم می‌نامند و شهر نیم فرانسه را اولین تولیدکننده دنیم معرفی می‌کنند. نام دنیم هم از عبارت Serge de Nimes به‌معنای ساخته‌شده در نیم گرفته شده است.

پارچه شلوار جین

این در حالی است که اطلاعات دیگری نشان می‌دهد که دنیم پارچه نخی کجراهی است که ابتدا در شهر Genoa ایتالیا تولید می‌شده، بعد در نیم فرانسه بازتولید شده و نام Jean  هم از اسم شهر جنوا گرفته شده است. تحقیقات نشان می‌دهد که تولید پارچه جین اول در جنوا شروع شده ولی چندان موفقیت‌آمیز نبوده و فرانسوی‌ها سعی کرده‌اند نمونه بهتری از آن را ببافند.

پارچه جین

دلیل موفقیت فرانسوی‌ها در تولید پارچه دنیم استفاده از روش بافت جناغی بود. به این صورت که هر پود از زیر دو یا چند تار رد می‌شد. این روش بافت باعث استحکام بیشتر ضخامت این پارچه می‌شد. نخ پود به همان رنگ طبیعی سفید استفاده می‌شد و نخ‌های تار با نیل رنگ می‌شدند. به همین خاطر همیشه داخل شلوار جین سفید و بیرون آن آبی است.

شلوار پارچه جین

رنگرزی پارچه جین

نیلی یا آبی ایندیگو رنگی بود که برای رنگ‌آمیزی جین‌ها استفاده می‌شد. در این پروسه از روشی ارگانیک استفاده می‌شد که درجه متفاوتی از آبی را می‌ساخت. این آبی متفاوت اولین بار در هند از برگ گیاه خاصی به نام Indigofera Tinctoria استخراج و به دیگر نقاط دنیا صادر می‌شد. به‌دست‌آوردن این رنگ نیلی از نظر اقتصادی اهمیت زیادی داشت، زیرا رنگ آبی طبیعی کمیابی بود و در اروپا رنگ لوکسی محسوب می‌شد.

انبوه شلوار جین

اما در سال 1865 یک شیمی‌دان آلمانی شروع به آزمایشاتی برای ساختن رنگی شبیه به نیلی طبیعی نمود و در نهایت در سال 1883 موفق شد. در سال 1897 نیلی مصنوعی که دقیقا شبیه به نیلی طبیعی بود به تولید انبوه رسید. نیلی مصنوعی به‌طور قابل‌توجهی ارزان‌تر بود و دوام و ماندگاری بیشتری داشت.

جین آبی به‌عنوان لباس

شلوار جین آبی در سال 1873 متولد شد. در سال 1851، Levi Strauss از آلمان به نیویورک نقل مکان کرد تا به برادرش در تجارت خانوادگی‌شان که فروشگاه اجناس گوناگون بود، کمک کند. در سال 1853 لوی درباره جویندگان طلا در غرب شنید و به سن فرانسیسکو رفت تا شعبه دیگری از فروشگاهشان را در آنجا افتتاح کند.

شلوار جین آبی لیوایز

در میان محصولات فروشگاه استرائوس پارچه‌ای نخی وجود داشت که همان دنیم بود. یکی از مشتریان او خیاطی به نام Jacob Davis بود که از این پارچه‌ برای دوخت روکش اسب، کاور واگن قطار و چادر مسافرتی استفاده می‌کرد. وقتی یکی از مشتریان جیکوب به او سفارش شلوار محکمی داد که در کار سخت و طولانی مدت پاره نشود، شلوار را از دنیمی دوخت که از مغازه لوی استرائوس خریده بود و این آغازی برای تولید شلوار جین آبی بود.

لوی استرائوس جاکوب دیویس شلوار جین لیوایز

جیکوب دیویس خیاط با قرار دادن پرچ‌های مسی در نقاطی که شلوار بیشتر تا می‌شد استحکام آن را چند برابر کرد. او زمانی که تصمیم گرفت اختراعش را ثبت کند، از لوی استرائوس خواست تا برای این پروژه سرمایه‌گذاری کند و بدین ترتیب اولین کارخانه تولید جین آبی تاسیس شد.

پرچ مسی شلوار جین آبی

جین به‌عنوان لباس‌کار

در دهه‌های ابتدایی قرن بیستم جین به‌عنوان لباس‌کار استفاده می‌شد. معدن‌چیان، کشاورزان، نجاران، کارگران راه‌آهن، کابوی‌ها و… به‌خاطر قیمت پایین این پارچه و دوامش آن را ترجیح می‌دادند. به‌خاطر استفاده زیاد کابوی‌ها از این لباس در استایل روزمره‌شان، به‌نوعی جین تبدیل به نماد استایل غرب آمریکا هم شد. اولین بار در دهه 1930 جین به مردم شرق آمریکا به‌خصوص مزرعه‌داران این مناطق معرفی شد.

شلوار جین لباس کار

شلوار جین در جنگ

در طول جنگ جهانی دوم جین به‌عنوان کالای ضروری فقط به افرادی فروخته می‌شد که در جنگ به خدمت مشغول بودند یا کارهای نظامی دیگر داشتند. دلیل چنین تصمیمی کمبود مواد اولیه و کاهش تولید شلوار جین بود. اما بعد از جنگ با توجه تحولات اقتصادی و پیشرفت تکنولوژی، تنوع پارچه‌ها بیشتر شد و دیگر لزومی نداشت که فقط از پارچه جین برای لباس‌کار استفاده شود. بنابراین از دهه 1940 به بعد شلوار جین به‌عنوان لباسی همچون سایر لباس‌های کمد افراد در موقعیت‌های مختلف فراغت، روزمره، کار، سفر و… استفاده می‌شد.

جنگ جهانی دوم شلوار جین کالا ضروری

جرقه‌های شهرت جین

دهه‌های 1950 و 1960 زمانی برای معرفی شلوار جین به‌عنوان یک آیتم مد بود. به‌خصوص که در سال 1954 زیپ به ترکیب لباس‌ها اضافه شد و استفاده از جین بسیار آسان‌تر از قبل شده بود. سوپراستارها نقش بسیار مهمی در محبوبیت شلوار جین داشتند. مریلین مونرو در فیلم‌ها جین می‌پوشید و برای زنان نمادی از مدرن‌بودن و قدرت بود. همچنین دو هنرمند پر طرفدار آن دوران جیمز دین و مارلون براندو در بسیاری از فیلم‌هایی که بازی می‌کردند، جین به پا داشتند و به‌خاطر محبوبیت در میان مردم تاثیر زیادی بر سبک زندگی و پوشش آنها داشتند.

مریلین مونرو شلوار جین آبی

علاوه بر سینما، خرده‌فرهنگ‌ها و جنبش‌هایی که به راه می‌انداختند، در محبوبیت شلوار جین بی‌اثر نبود. جوانانی که در این جنبش‌ها شرکت می‌کردند جین می‌پوشیدند، دانشجوهای معترض نیز جین می‌پوشیدند و طیف گسترده‌ای از جامعه را تحت‌تاثیر قرار می‌دادند. استفاده از جین بین خرده‌فرهنگ‌ها در دهه 1970 هم ادامه داشت، تا حدی که برخی خرده‌فرهنگ‌ها مانند هیپی یا گرانج با جین شناخته می‌شدند.

تظاهرات هیپی ها دهه 70 شلوار جین آبی

تنوع در طراحی جین

در دهه 1980 جین آبی به‌حدی محبوب شد که طراحان به ارائه طراحی‌های متفاوت از این آیتم پرداختند و بدین ترتیب جین‌هایی با برش‌های متفاوت و تزئینات جدید به بازار عرضه کردند. البته این اتفاق در دهه قبل با جین‌های پاره و ساییده شروع شده بود و در دهه 80 به اوج خود رسید.

مدل شلوار جین

برندهایی همچون کلوین کلاین، آرمانی و بسیاری دیگر انواع برش‌های اسلیم فیت، دم‌پا، راسته و… شلوار جین را طراحی و تولید می‌کردند. جین‌های اسیدشور، سنگ‌شور شده و سایه‌روشن‌ هم تکنیک‌های دیگری بودند که در سال‌های بعد ترند شدند. در دهه 1990 جین با خرده‌فرهنگ دیگری به نام هیپ‌هاپ و این بار در جامعه سیاهان محبوب شد. اغلب جین‌هایی که در استایل هیپ‌هاپ استفاده می‌شد راسته، گشاد یا بگی بودند.

شلوار جین راسته

جین در دنیای امروز

از سال 2000 به بعد جین به یک دنیای دیگر وارد شد، دوام و محکم‌بودن پارچه جین باعث شد تا مردم به بازطراحی و بازیافت جین‌ها روی بیاورند. البته جنبش DIY یا Do It Yourself که پانک‌ها راه انداختند، در این ماجرا بی‌تاثیر نبود. با این روش مردم جین‌هایی می‌پوشیدند که مختص روحیه و سلیقه خودشان بود و در واقع خودشان طراح جین‌هایشان بودند.

طراحی شلوار جین

این روزها تنوع سبک‌های شلوار جین بسیار زیاد است. جین آبی حالا در طیف‌های مختلف رنگی دیگر و با ضخامت‌های متفاوتی تولید می‌شود. جین از هر قشر و سنی طرفدار دارد و کمتر کسی را پیدا می‌کنید که یکی دو تکه لباس جین در کمد خود نداشته باشد.

تنوع شلوار جین

چند واقعیت جالب درباره شلوار جین

در دوره‌ای که جین توسط معترضین در جنبش‌ها پوشیده می‌شد، پوشیدن این لباس در مکان‌هایی همچون مدارس ممنوع اعلام شده بود.

شلوار جین آبی

با توجه به اینکه شلوار جین به‌عنوان لباس‌کار ارائه شده بود، دلیل انتخاب رنگ آبی جین، این بود که خاکی‌بودن لباس را نشان نمی‌داد.

شلوار جین آبی کارگران راه آهن

جیب کوچکی که درون یکی از جیب‌های جلوی شلوار طراحی شده، برای ساعت جیبی و سکه در نظر گرفته شده است.

جیب شلوار جین آبی

رنگ نارنجی نخ دوخت شلوار جین برای ست‌شدن با رنگ مسی پرچ‌های آن انتخاب شده است.

پرچ مسی شلوار جین

در روسیه جین تا قبل از سال 1961 نماد شورش و فعالیت‌های غیرقانونی و به‌عنوان لباس‌کار شناخته می‌شد و به‌طور کلی شلوار جین را غربی و معرف زندگی وسترن می‌دانستند.

لباس کار روسیه شلوار جین

برای اولین بار در دهه 1950 استفاده از اصطلاح Jeans برای این شلوار معروف و معمول شد.

شلوار جین آبی روشن

بیشترین مصرف جین با 39 درصد به آمریکای شمالی مربوط می‌شود، اروپای غربی با 20 درصد و ژاپن و کره با 10 درصد در رده‌های بعدی هستند و بقیه دنیا به‌طور کلی 31 درصد جین مصرف می‌کنند.

مصرف شلوار جین

در آخر، براساس پژوهش‌هایی در سال 2007 مشخص شده است که 50 درصد از شلوار جین موجود در بازار در آسیا و در کشورهایی همچون چین، هند، ترکیه، پاکستان و بنگلادش تولید می‌شود.

1 دیدگاه در “تاریخچه پارچه و شلوار جین و تحولات آن

عالی عالی عالی 👏👏👏👏

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

فیسبوک توییتر گوگل + لینکداین تلگرام واتس اپ کلوب