Oops! It appears that you have disabled your Javascript. In order for you to see this page as it is meant to appear, we ask that you please re-enable your Javascript!

بررسی تحولات مد دهه 1930

4.91/5 (11)

در دهه 1930 تغییرات مشهودی در صنعت مد نسبت به دهه پیشین به وجود آمد. در این مطلب از مدوپیا به بررسی تحولات مد دهه 1930 خواهیم پرداخت.

تحولات مد دهه 1930

افسردگی بزرگ

دهه 1930، سال‌های بین دو جنگ جهانی اول و دوم را در بر می‌گرفت. از مهم‌ترین اتفاقات در این دهه، شکل‌گیری افسردگی عمومی در جامعه بود که بعدها به بزرگترین افسردگی قرن بیستم معروف شد. این افسردگی بزرگ از سال 1929 تا سال 1939 به‌دلیل رکود اقتصادی در غرب به وجود آمد و تمام بخش‌های جامعه را تحت‌تاثیر قرار داد.

تحولات مد دهه 1930

صنعت مد نیز از آسیب‌های این مشکل عمومی در امان نماند. بسیاری از کوتوریست‌ها برای سرپا نگه‌داشتن مزون‌هایشان، قیمت‌ها را پایین آوردند. برخی از طراحان نیز از پارچه‌های ارزان‌تر استفاده می‌کردند. با این وضع، کیفیت پارچه‌ها پایین آمد و تولیدکنندگان پارچه در جهت همراهی با شرایط موجود به سراغ تولید پارچه‌های مصنوعی ارزان‌قیمت رفتند. پارچه‌هایی مانند ریون، نایلون و ویسکوز به طراحان این فرصت را می‌داد تا هزینه‌های تولید را پایین بیاورند. از طرفی نساجی‌ها برای این منسوجات تقاضای بیشتری داشتند و می‌توانستند سود بیشتری ببرند.

تحولات مد دهه 1930

استفاده از زیپ راه‌حل دیگری بود تا میزان استفاده از پارچه‌ را کاهش دهند. با آنکه زیپ حدودا دو دهه قبل اختراع شده بود، تا دهه 1930 چندان موردتوجه طراحان نبود.

زنان مُدگرای 1930

برای زنان طبقات پایین‌تر شاید سالی یکی دو بار فرصت سفارش لباس به طراحان یا خرید از مزون‌ها به وجود می‌آمد. در آن شرایط بد اقتصادی باید با خرید لباس جدید خداحافظی می‌کردند اما راه‌حل جدیدی برای قشر غیرمرفه وجود داشت. زنانی که کمی دوخت‌ودوز بلد بودند با استفاده از الگوهای آماده لباس که در بازار موجود بود، برای خود لباس می‌دوختند. با وجود پارچه‌های مصنوعی ارزان نیازی نبود برای پارچه‌ هم پول زیادی در نظر بگیرند.

تحولات مد دهه 1930

بنابراین با تمام مشکلات اقتصادی که باعث می‌شد موارد غیرضروری از زندگی مردم کنار برود، همچنان هر زنی از هر طبقه اجتماعی می‌توانست لباس مد روز بپوشد. زنان ثروتمند همچنان پیگیر مد روز بودند و سعی می‌کردند زندگی‌شان را باشکوه جلوه دهند. معروف‌ترین مجله مد آن زمان، یعنی ووگ نیز برای این مخاطبان مرفه خود همچنان به معرفی ترندهای مد می‌پرداخت.

تحولات مد دهه 1930

در دهه 1930 به سلامتی و زیبایی اهمیت زیادی داده می‌شد و مثلا در بریتانیا اتحادیه‌ای برای بهداشت و زیبایی زنان با شعار “حرکت، زندگی است” شروع به کار کرده بود. هدف اصلی این اتحادیه، سلامت ذهن و بدن زنان بود. وجود چنین انجمن‌هایی به‌تدریج در آلمان و اتریش هم محبوب و رایج شد. از مهم‌ترین تاثیرات این انجمن‌ها توجه بیشتر به لباس ورزشی به‌عنوان یک نیاز ضروری بود.

مد زنان دهه 1930

در این دهه تغییرات واضحی نسبت به دهه 1920 در طراحی لباس زنانه به وجود آمد. خط کمر به جای طبیعی خود برگشت، بیشتر تمرکز طراحی روی شانه و آستین بود و شانه‌های بزرگ و اغراق‌شده برای زنان و مردان رایج شد. انواع آستین پفی، پروانه‌ای و چین‌دار باب بود و به‌طور کلی لباس‌های زنانه بازتر و لختی‌تر از قبل شد.

مد زنان دهه 1930

به‌طور کلی سیلوئت لباس زنانه کشیده و نزدیک به فرم طبیعی بدن بود. اغلب دامن‌ها در قسمت کمر تنگ و به سمت پایین فون و گاهی پلیسه بود. لباس‌ها رنگی‌تر از قبل بود و جزئیات زنانه بیشتری داشت. به‌علاوه پارچه‌های طرح‌دار در لباس‌های زنانه بیشتر دیده می‌شد و از خز هم زیاد استفاده می‌کردند.

مد زنان دهه 1930

لباس زنان همچنان براساس روز، عصر و شب دسته‌بندی می‌شد اما ساده‌تر و خلاصه‌تر از قبل بود. لباس روز بسیار کاربردی‌تر از قبل شده بود و یکی از دلایل مهم این تغییر، افزایش زنان شاغل بود. زنان شاغل نیاز به لباس‌هایی داشتند که در محیط‌کار قابل‌استفاده و راحت باشد و جلوی دست و پایشان را نگیرد. البته کاربردی‌شدن لباس‌ها اصلا به‌معنای عدم‌توجه به زیبایی و ظرافت نبود.

مد زنان دهه 1930

اتفاقا در مد دهه 1930 به ظرافت‌های زنانه و زیبایی لباس اهمیت زیادی داده می‌شد. با اینکه پارچه‌های گران‌قیمتی در دسترس نبود، همچنان تزئینات و جزئیات لباس‌ها پرزرق‌وبرق و ظریف بود. کمبود پارچه باعث شده بود قد لباس‌ها کوتاه شود اما این چیزی از شیک‌بودن لباس کم نمی‌کرد. پارچه‌های متالیک و لمه با تزئینات پولکی و دامن‌های پشت‌بلند و جلو کوتاه در لباس شب محبوب بودند.

مد زنان دهه 1930

در این دهه به لباس‌زیر زنانه بیشتر توجه شد و از الیاف جدید برای تولید لباس‌زیر راحت استفاده کردند. با تولید پارچه‌های مصنوعی همچون نایلون، جوراب‌های نازک و شیشه‌ای زنانه از همین جنس و با برندی به نام نایلون عرضه شد.

مد زنان دهه1930

لباس شنا بازتر از لباس‌های شنای دهه 1920 شد. این لباس یقه‌های بازی داشت، آستین و دامن نداشت و اغلب بدون پاچه بود. این لباس‌های شنا اوایل چندان رایج نبود ولی به‌مرور با افزایش سفرها معمول شد. در دهه 1930 زنان لباس دیگری هم داشتند که به آن «پیژامه ساحلی» گفته می‌شد. پیژامه ساحلی شلوار بسیار گشادی مانند دامن‌شلواری بود که گاهی به‌صورت سرهمی دوخته می‌شد و به‌عنوان لباس روزمره یا لباس ساحل استفاده می‌شد.

مد زنان دهه 1930

اضافه‌شدن لباس ریزورت به کمد زنان

یکی دیگر از اتفاقات مهم در مد دهه 1930 اضافه‌شدن لباس‌های ریزورت به کمد لباس مردم بود. اگر به خاطر داشته باشید در دهه 1920 سفرهای مردم به‌خاطر پیشرفت‌هایی در زمینه حمل‌ونقل افزایش یافت. افزایش سفرها باعث شد لباس‌هایی به‌عنوان لباس سفر محبوب شوند؛ لباس‌هایی که راحت، سبک و شیک بودند. لباس ریزوت شامل شلوار ساحلی، تاپ‌های بندی، پیراهن‌های تابستانی راحت، کت‌وشلوار سفید مردانه از پارچه‌های خنک و سبک بود. علاوه بر این، سفرها در اوایل دهه 1930 باعث شد آفتاب‌گرفتن و برنزه‌کردن مد شود.

مد زنان دهه 1930

اکسسوری‌های محبوب زنانه

زنان بیشتر از لباس، اکسسوری‌های جدید می‌خریدند تا به استایل خود تنوع بدهند. در میان اکسسوری‌ها دستکش خیلی مهم بود و زیاد استفاده می‌شد. با لباس شب دستکش‌های بلند چرمی و با لباس روز دستکش‌های کوتاه پارچه‌ای یا چرمی می‌پوشیدند. تولیدکننده‌های دستکش هم با توجه به تقاضای زیاد برای این محصول، دستکش‌ها را با طراحی‌های متنوع با کلاه، کیف و اسکارف سِت و ارائه می‌کردند. کفش محبوب زنانه از ابریشم مشکی و مدل تی‌استرپ بود. کلاه‌ نیز در انواع مدل‌ها استفاده می‌شد.

مد زنان دهه 1930

آرایش زنان در دهه 1930

آرایش مو و صورت زنان ساده بود اما ویژگی‌های خاصی داشت. ابروهای نازک هلالی و موی کوتاه یا جمع محبوب بود. با اینکه موی موج‌دار طرفدار داشت اما اصلا خبری از پُف و حجم نبود. بابلیس یکی از لوازم ضروری کمد زنان در این دهه بود. موها را با بابلیس پیچ و تاب می‌دادند و بعد حلقه‌های پیچ‌خورده را به شکل چسبیده به کف سر آرایش می‌کردند. بعضی از زنان هم با پودرهای درخشنده و شب‌تاب موهایشان را روشن می‌کردند.

آرایش زنان در دهه 1930

مد مردان دهه 1930

با وجود تنوع پارچه‌ای، کت‌وشلوارهای مردانه از پارچه‌های منعطف‌تری تهیه می‌شد. گشادی اضافه آستین، کمر و پاچه گرفته شد. هنرمندان هالیوودی همچون گری کوپر نقش مهمی در رایج‌شدن این کت‌وشلورهای جدید داشتند. در دهه 1930 مردان هم لباس ریزوت داشتند، کت سفیدی که نرم‌تر، سبک‌تر، کوتاه‌تر و راحت‌تر بود، لباس ساحلیشان محسوب می‌شد. همچنین برای ورزش، کت بلیزر راه‌راه قرمز-سفید یا آبی-سفید می‌پوشیدند.

مد مردان دهه 1930

رایج‌ترین کلاه مردانه فدورا بود. کروات‌های پهن با طرح‌های هندسی رنگی از اکسسوری‌های مردانه محبوب این دهه بود. جعبه‌سیگار، کیف‌پول، حلقه، دکمه‌سردست و پوشت هم دیگر اکسسوری‌های مردانه بودند. معمولا دو پوشت داشتند؛ یکی تزئینی که همیشه تاشده و در جیب بود و دیگری در جیب داخلی کت و برای استفاده قرار می‌گرفت. در دهه 1930 برای اولین بار به جای ابریشم از پشم، کروات دوخته شد.

مد مردان دهه 1930

موی اغلب مردان کوتاه و طبیعی بود و با فرقی کج به یک طرف شانه می‌زدند. سبیل بیشتر در میان مردان مسن رایج بود.

مد مردان دهه 1930

تاثیر سینما بر مد دهه 1930

در دهه 1930 هالیوود نقش مهمی در معرفی طراحان و ترندهای مد داشت. مثلا بعد از فیلم تارزان، انیمال پرینت مد شد یا استایل کژوال تحت‌تاثیر فیلم‌های هالیوودی رواج بیشتری پیدا کرد. طراحان مکتب پاریس چندان با سینما همسو نمی‌شدند و روش‌های خودشان را داشتند اما دو طراح مثل السا اسکیا پارلی و لی‌لانگ خیلی خوب تاثیر سینما را درک کرده بودند. لی لانگ می‌گفت: “ما طراحان نمی‌توانیم بدون سینما زندگی کنیم، همانطور که سینما هم نمی‌تواند بدون ما زندگی کند. ما طراحان و فیلم‌سازان غریزه هم را به‌خوبی می‌شناسیم”. در واقع  لی‌لانگ تاثیر متقابل سینما و مد را بسیار خوب درک کرده بود.

تاثیر سینما بر مد دهه 1930

گرتا گاربو و جوآن کرافورد دو شخصیت و هنرمند تاثیرگذار در مد دهه 1930 بودند. در این دهه زنان زیادی به تقلید از گرتا گاربو، کت‌وشلوار پوشیدند و زنان بسیاری هم آرایش صورت جوآن کرافورد را تقلید می‌کردند.

تاثیر سینما بر مد دهه 1930

طراحان تاثیرگذار دهه 1930

یکی از تاثیرگذارترین طراحان دهه 1930 اسکیاپارلی هنرمند ایتالیایی بود. او به‌خاطر استفاده از پارچه‌های مصنوعی، شانه‌های پهن و برجسته، رنگ صورتی جیغ و زیپ در طراحی‌هایش معروف و البته باعث محبوبیت این موارد در مد دهه 1930 شد. اسکیاپارلی مد متفاوتی را ارائه می‌کرد، لباس‌‌هایی فانتزی با الهام از آثار هنرمندان کوبیسم و سوررئالیست همچون سالوادور دالی و فرانسیس پیکابیا طراحی می‌کرد. اسکیاپارلی بی‌قاعدگی را در طراحی دوست داشت و لباس‌های او به‌نوعی انقلابی بودند.

اسکیا پارلی

 البته طراحان دیگری همچون نورمن هارتنل، همچنان دنبال زیبایی‌شناسی کلاسیک بودند و هدفشان در طراحی لباس، نشان‌دادن ظرافت و زنانگی بود.

این مطلب را از دست ندهید  بررسی بهترین استایل های مردانه هفته های مد امسال
0/5 ( 0 نظر )

به این مطلب امتیاز دهید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

فیسبوک توییتر گوگل + لینکداین تلگرام واتس اپ کلوب